ตัวผมในตอนนี้ เป็นนักเรียนที่เรียนใน โรงเรียน โรงเรียนหนึ่ง
ในตอนนี้ผมคิดว่าอนาคตผมอยากเป็น เจ้าของธุรกิจ ผมอยากรวย ผมอยากมีรถหรูเป็นของตัวเอง อยากใช้ชีวิตสบายในอนาคต ผมจึงเลือกที่จะเรียนในสาขาบริหารธุระกิจ
แต่ เมื่อผมมองตัวเองในวัยเด็ก ในวัยเด็ก เริ่มแรกผมอยากเป็นที่จะเป็น หมอ 555 คงจะแปลกใจ แต่ผมมีเหตุผลที่อยากเป็นหมอในตอนนั้น เพราะสมัยก่อนผมเป็นคนที่เข้า โรงพยาบาลบ่อยมาก ผมจึงชื่นชอบในอาชีพนี้มาก
แต่ พอเวลาผ่านไป ในตอนนั้นมีหนังอยู่หลายเรื่องที่พูดถึงตำรวจ แล้วผมชอบบทบาทของตัวละครแต่ละตัวมาก ผมจึงตั้งเป้าหมายให้ตัวเอง ใหม่ว่าอนาคตผมต้องเป็นตำรวจให้ได้
แต่... พอเวลาผ่านไป ความคิดของคนก็เปรียน พอขึ้น ม.ปลาย ผมชื่นชอบรายการรายการหนึ่งมาก รายการนั้นคือ VRZO จนผมอยากที่จะกลายเป็นคนที่ทำได้อยากนั้นบ้าง ผมจึงเริ่มทำรายการของตัวเอง แล้วก็ทำต่อไปโดยผมหวังว่าผมจะเข้าคณะ สื่อสารมวนชน
แต่ก็เป็นเช่นเดิม เมื่อเวลาผ่านไปอีกสักพัก ความฝันของผมก็เปรียนไปอีกครั้ง ในตอนนี้ผมเริ่มเล่นกล้อง และผมชอบในการถ่ายภาพมาก จนผมคิดว่าอยากเข้าสาขาถ่ายภาพแต่ผมก็เริ่มคิด อุปกรณ์กล้องนั้นราคาแพงมาก และ ถ้าเอาแต่ถ่ายภาพอย่างเดี๋ยว ในอนาคตต้องไม่สบายแน่นอน
และผมก็ได้ดูคลิป การบรรยายของ สมคิด ลวางกูร และทำให้ผมคิดได้ว่า เราต้องตั้งเป้าหมายให้ตัวเอง ผมจึงเริ่มเข้าใจว่า การถ่ายภาพนั้น เราสามารถทำในเวลาว่างได้แต่ ถ้าเราไม่มีงานที่มั่นคงจริงๆ เราก็คงอยู่ในโลกในตอนนี้ไม่ได้
และจากที่ผมดู ประวัติชีวิตของเถ้าแก่น้อย ทำให้ผมอยากที่จะสร้างงานเป็นของตัวเอง และนี้คือจุดเริ่มต้นในความฝันของผมในตอนนี้ครับ ^____^
